Veel bijdragen op het terrein van de gereformeerde theologie en kerkgeschiedenis in juninummer Theologia Reformata.
Jaargang 69 nummer 2 | Het juninummer van Theologia Reformata biedt opnieuw een breed palet aan bijdragen op het terrein van de gereformeerde theologie en kerkgeschiedenis.
In zijn artikel ‘Calvijn en het debat over de toerekening van Christus’ dadelijke gehoorzaamheid’ schrijft G.A. van den Brink over een belangrijk onderscheid in de leer van de rechtvaardiging: het onderscheid tussen de dadelijke en de lijdelijke gehoorzaamheid van Christus. Het onderscheid heeft voor veel debat gezorgd tussen protestantse theologen na de dood van Johannes Calvijn.
In ‘Marten Microns Corte Ondersoekinghe des gheloofs in de praktijk van het kerkelijk leven’ staat H.T. Wendt stil bij de receptie van deze tekst voor de liturgische en kerkrechtelijke ordening van het kerkelijk leven in de Nederlandse kerken, gedurende de eerste honderd jaar na verschijning van het werk. Het artikel brengt ons dicht bij de oorsprong van de klassiek-gereformeerde kerkdienst en beschrijft een deel van de geschiedenis van de manier waarop het gereformeerde geloofsleven in Nederland gestalte kreeg.
W.P. Vermeulen stelt voor om de preek te verstaan als genademiddel vanuit het begrip ‘sacramentaliteit’. Hij bespreekt in het artikel ‘Heden is deze Schrift in uw oren vervuld’ een fundamentele homiletische vraag: wat maakt een preek tot een preek? Hij gaat in zijn artikel in gesprek met Kornelis Heiko Miskotte, Stephen Persons Parkes en Hans Boersma en komt tot een viertal dimensies waarin sacramentaliteit theologisch van belang is, in relatie tot de exegese, de toepassing, de performance en in wat Vermeulen ‘discipline’ noemt, het kan immers niet alle kanten op met de preek.
Redactielid W. van Vlastuin bespreekt in de rubriek ‘Focus’ een nieuwe vertaling van het oude boek van G.K. Chesterton, De eeuwige mens, dat precies honderd jaar geleden verscheen. Redactielid W.H.Th. Moehn neemt in de rubriek ‘Reflexen’ zijn vertrekpunt in een verhuizing en P. Veerman staat in zijn meditatie stil bij hoge woorden over de preek, vanuit 2 Korinthe 5; de brontekst voor de uitdrukking ‘bediening van de verzoening’.