De jaarlijkse biddag roept de vraag op: Hoe hoog staat het gebed op onze agenda? Hoe belangrijk vinden we het? In het Lukasevangelie ontdekken we iets opvallends: meer dan eens legt Lukas de nadruk op Jezus’ gebed, terwijl Mattheüs en Markus dit niet noemen. Welke betekenis heeft deze biddende Jezus?
De eerste keer schrijft Lukas over het gebed in Jezus’ leven als Hij wordt gedoopt door Johannes (Luk. 3:21-22). Zijn doop is het moment waarop Hij symbolisch één wordt met het zondige volk door onder te gaan in het water en eruit op te staan. Jezus’ doop verkondigt dat Hij de zonde zal dragen en wegdragen. Tegelijk markeert deze ook het begin van Zijn werk als Verlosser. Als enige beschrijft Lukas dat Jezus bidt als de Heilige Geest op Hem neerdaalt in de gedaante van een duif. Vraagt Hij om de hulp van Zijn Vader voor de taak die Hem te wachten staat? Gods antwoord is de Geest Die Hem in de woestijn leidt om de strijd met de duivel aan te gaan en Die daarna op heel Zijn levensweg meegaat. Onder leiding van de Geest zal Jezus met hemelse kracht en wijsheid preken en de tekenen van Gods Koninkrijk laten zien. De Vader heeft het gebed van Zijn Zoon dus verhoord door Hem de Geest te geven.
Persoonlijk gebed
Verschillende keren verwoordt Lukas hoe Jezus Zich terugtrekt om op een stille plaats persoonlijk te bidden. Zijn werk op aarde is bijzonder intensief voor Hem. Dagelijks preekt Hij, geneest Hij vele zieken die bij Hem worden gebracht en werpt Hij demonen uit, terwijl er voortdurend een menigte mensen om Hem heen is. Op een dag komt een grote menigte bij elkaar om Jezus te horen en Zijn wonderen te zien, want het gerucht over Hem verspreidt zich steeds meer. Jezus vertrekt echter naar de woestijn om daar te bidden (Luk. 5:15-16). De woestijn is de plaats van stilte en afzondering, waar Hij ook al was na Zijn doop. Als de enige Zoon kent Hij een sterke behoefte om Zijn Vader te zoeken en zo Zijn werk van stap tot stap te volbrengen. In Jezus’ gebed gaat het om een unieke vorm van liefdevolle omgang tussen de Vader en de Zoon. Voor Zijn komst naar deze aarde was er de volmaakte hemelse harmonie en deze krijgt op aarde een vervolg. Met de discipelen staan wij intussen op eerbiedige afstand en vragen ons af: wat is er tussen de Vader en de Zoon besproken? Behalve de unieke liefdevolle omgang zal ongetwijfeld de voortgang van Gods Koninkrijk op aarde aan de orde zijn gekomen. Soms zoekt Jezus de stilte voordat Hij belangrijke beslissingen neemt. Zoals de keer dat Hij de hele nacht in gebed doorbrengt voordat Hij Zijn discipelen uitkiest (Luk. 6:12-13). Een keuze die uiterst belangrijk is voor de toekomst wil Hij eerst biddend voorleggen aan Zijn Vader.
"*" geeft vereiste velden aan