In oktober 2025 mocht ik voor mijn werk bij de GZB meereizen naar Colombia. Ik ging mee om verhalen vast te leggen, maar al snel merkte ik dat de reis vooral mijzelf raakte. Ik kwam terecht in een wereld die mij vreemd was, maar waar God verrassend dichtbij bleek.
Wat me het meest heeft getroffen, is hoe zichtbaar Gods grootheid wordt wanneer je je eigen vertrouwde cultuur even achter je laat. In Colombia ontmoetten we kerkelijke gemeenten die leven in omstandigheden van armoede, geweld en onzekerheid. En toch was er een diepe vreugde, warmte en een onwankelbaar vertrouwen op God. Niet omdat het leven eenvoudig is, maar omdat Hij trouw is.
Rauw en heftig
In Valencia ontmoetten we Orlando: een man die als tiener werd meegezogen in het geweld van gewapende groepen, jarenlang vocht in het veld en uiteindelijk in de gevangenis belandde. Zijn verhaal was rauw en heftig. Eén moment sprong er voor mij uit. Hij vertelde hoe hij tijdens zijn tijd bij de bendes meedeed aan een vechtpartij. Een man hield een revolver tegen zijn hoofd en haalde drie keer de trekker over, maar het wapen weigerde. Geen enkele kogel kwam eruit. Gefrustreerd sloeg de man hem bewusteloos met de revolver. Terwijl hij dit vertelde, schoof hij zijn haar opzij en liet het litteken zien dat hij aan die dag had overgehouden. “Ik kende God toen nog niet,” zei hij zacht, “maar Hij kende míj al.” Daar, in die zin, klonk een waarheid die alles overstijgt: God is groter dan onze keuzes, ons verleden en onze cultuur.
"*" geeft vereiste velden aan