Belijdenis doen is een bijzonder moment: geen formaliteit, maar een persoonlijk en openbaar ‘Ja’ op Gods belofte. Wat beweegt jonge mensen vandaag om die stap te zetten? Mirte van den Belt (18) uit Woudenberg vertelt over haar beweegredenen.
Wanneer wist je: ik wil belijdenis doen?
“Belijdenis doen is niet zomaar iets. Het ging bij mij als een geleidelijk proces. Vragen als: ‘Is mijn geloof wel stabiel genoeg?’ of ‘Heb ik wel genoeg zondebesef?’ kwamen in mijn geloofsleven naar voren. In beide vragen komt het woordje ‘genoeg’ terug. Wat ik juist afgelopen jaar heb mogen leren, is dat het inderdaad nooit genoeg kan zijn. Maar God ís genoeg, en meer hebben wij niet nodig. Doordat dit steeds meer tot mij doordrong, heb ik de keuze mogen maken om belijdenis te doen. Niet omdat ik er klaar voor ben, maar juist omdat ik afhankelijk wil leven van mijn Vader in de hemel. Hij blijft trouw aan ons, dat heeft Hij van het begin af aan al beloofd.
Naast dat Gods hand niet loslaat wat Hij begonnen is, speelde bij mij ook mijn lieve opa, die helaas is overleden, een grote rol. Hij was vol vuur als hij over God sprak. Bij hem was de vrucht van de Geest echt te zien en dat heeft mij altijd enorm geraakt.”
Wat heeft jou tijdens de belijdeniscatechisatie het meest aangesproken?
“Afgelopen jaar heb ik veel verdieping gekregen in het geloof, veel verschillende onderwerpen zijn aan bod gekomen. Aan het begin mochten we onze vragen op een rijtje zetten en worstelde ik lange tijd over de balans tussen de persoonlijke relatie met God en mijn eigen gevoel. Bij mij kunnen die twee elkaar sterk beïnvloeden.
De predikant deelde een voorbeeld over een trein met verschillende wagons. De voorste wagon kan zonder de andere, en dat is de wagon van Gods Woord en belofte. Die blijft hoe dan ook ‘doorrijden’. Vervolgens bestaat de tweede wagon uit het geloof en de derde wagon is het gevoel. De laatste twee wagons komen erachteraan. Dit laat mij zien dat het niet om mijn eigen gevoel of geloof gaat, maar dat het draait om Zijn vaste belofte en Woord. Daar mag ik op vertrouwen, ook wanneer mijn gevoel wisselt.”
Op welke punten staat jouw geloof vaak onder druk?
“Het geloof staat bij mij in verschillende contexten onder druk. Vooral het feit dat we in onze maatschappij allemaal onze eigen waarheid mogen ontwikkelen. Hierdoor komt de échte waarheid onder druk te staan, aangezien alles in twijfel wordt getrokken. Dan kan ik gaan twijfelen, want iedereen heeft een eigen waarheid, dus wat maakt het nog uit?
Jezus stelt ons gelukkig al gerust. In Johannes 14:6 vertelt Jezus ons dat Hij de Weg, de Waarheid en het Leven is.
Terwijl iedereen verschillende waarheden kent, zie ik het ook als opdracht om het Evangelie te delen. We leven in een land met godsdienstvrijheid, wat een enorme zegen is. We mogen open over het goede nieuws vertellen! Laatst hoorde ik: ‘Misschien ben jij voor iemand het enige levende voorbeeld van wat een christen is.’ Dit spoort ons aan om het Evangelie te delen en altijd bewust voor Zijn eer te leven. Dat is de vrucht van de Geest die Hij ons schenkt.”
Welke tekst of preek heeft jou de laatste tijd bemoedigd?
“Een tekst die mij erg bemoedigt, staat in Mattheüs 6:25-34. Dat is een gedeelte uit de Bergrede van Jezus. Hij zegt hierin dat we ons geen zorgen hoeven te maken over ons leven. Hij wijst op de vogels in de lucht en de lelies in het veld: als God voor ze zorgt, zal Hij dan niet veel meer voor ons zorgen? Hij sluit af met de woorden dat we het Koninkrijk van God moeten zoeken en dan zal de rest je gegeven worden. Hierdoor word ik bemoedigd, omdat er zo veel gebeurt in de wereld. Soms gaat het in de media over oorlogen, of AI die de wereld overneemt. Maar dan mogen we als christenen onze ogen richten op Jezus. God de Vader weet al wat wij nodig hebben, en dan mogen wij weten dat Hij alles in Zijn handen heeft.”
Wat betekent belijdenis doen voor je toekomst: verandert er nu iets concreet in hoe je wilt leven?
“Belijdenis doen is voor mij een keuze om in afhankelijkheid van Hem te leven en Hem de eer te geven. Dat betekent niet dat ik vanaf nu ineens volmaakt zal leven, maar wel dat ik bewust achter Hem aan wil gaan. Op eigen kracht zal ik het geen minuut volhouden. Daarom verlang ik ernaar om dagelijks te leven uit Zijn genade.
Vaak hoor je na het doen van belijdenis de woorden: ‘Welkom in de strijd.’ Daar ben ik mij ook van bewust. Als christen krijg je te maken met dilemma’s en momenten van strijd. Het is volhouden, vallen en opstaan. Maar gelukkig hoeven wij dat niet in ons eentje te doen. God gaat met ons mee, en als medechristenen mogen we elkaar blijven bemoedigen.
Het Evangelie is te rijk om voor onszelf te houden. Daarom wil ik leven tot Zijn eer, alle eer aan Hem!”