‘We bidden als collega’s ook vaak voor onze leerlingen’
Leerlingenbegeleider Klazien Cuperus (50) hoopt iets van Gods liefde door te geven
Hoe geef je als christen handen en voeten aan je roeping op de werkvloer? Rond het jaarthema ‘Geroepen in kerk en wereld’ van de Gereformeerde Bond vertellen gemeenteleden over hun dagelijkse praktijk: over wat hun werk mooi maakt, maar ook over de dilemma’s en spanningen die ze tegenkomen.
Wat betekent het voor u om ‘geroepen’ te zijn in uw werk?
“Als kleuter zei ik al dat ik net als mijn moeder juf wilde worden. Dat gevoel is nooit weggegaan. Aan het eind van de middelbare school heb ik uiteindelijk mijn hart gevolgd en ben ik naar de pabo gegaan. Ik denk dat het onderwijs iets is dat ‘in je zit’. Daarbij is mijn hart in de loop der jaren vooral bij de leerlingenzorg gaan liggen. Ik probeer inclusief onderwijs goed vorm te geven op onze school door te denken in kansen en mogelijkheden. Mattheüs 5:13-16 is voor mij hierbij een belangrijke Bijbeltekst. Ik hoop dat de kinderen en iedereen met wie ik in mijn werk te maken heb, Gods liefde door mij kunnen zien en proeven.”
Wat zien collega’s en de mensen om u heen van uw roeping?
“Ik hoop dat mijn collega’s, de kinderen van school, hun ouders, maar ook alle andere professionals kunnen merken vanuit welke Bron ik leef. Dat dat niet alleen te merken is in wat ik zeg, maar ook in mijn levenshouding. Ik vind het belangrijk dat je geloof niet alleen in je woorden naar voren komt, maar ook in de dingen die je doet en hoe je je werk vormgeeft.”
Weet u zich door uw kerkelijke gemeente gesteund in uw dagelijkse werk?
“Niet concreet. In onze gemeente wordt soms gebeden voor mensen die werkzaam zijn in het onderwijs, maar verder eigenlijk niet. De meeste verbinding voel ik tijdens de Gezin-School-Kerkdienst. Elk jaar in januari zijn we als school te gast in een van de hervormde wijkgemeenten uit het voedingsgebied van onze school. De dienst wordt samen met een predikant voorbereid en vaak komt de predikant in de week voorafgaand aan de kerkdienst op school langs voor een bezoek. Op zondag zijn we met vrijwel alle kinderen en collega’s van de school in de kerkdienst aanwezig. Dat is echt een periode waarin we de verbondenheid tussen onze school – mijn werk dus – en de kerkelijke gemeente voelen.”
‘Geen mooier moment dan de vrijdagochtend bij ons op school’
Waar bidt u concreet voor als het gaat om uw werk?
“Ik bid om wijsheid en kracht voor moeilijke gesprekken met ouders en om wijsheid als er beslissingen over leerlingen genomen moeten worden. Ook bid ik voor kinderen en gezinnen van school waar zorgen zijn. Als team hebben we elke week een teamopening op maandag en een teamsluiting op vrijdag. We bidden tijdens deze momenten als collega’s ook vaak voor onze leerlingen en de gezinnen.”
Wat helpt u om te geloven in de drukte van alledag?
“Naast het op vaste momenten bidden en lezen in de Bijbel, zijn zingen en muziek maken voor mij heel belangrijk. Ik luister veel christelijke muziek en het liefst zing ik mee. Geen mooier moment dan de vrijdagochtend bij ons op school. Dan hebben we een weeksluiting met de hele school. Het lukt me lang niet altijd om daarbij aanwezig te zijn, maar het is zo bemoedigend om ruim tweehonderd leerlingen vol overgave te horen zingen: van ‘God heb ik lief’ – de psalm voor kerk en school –, tot nieuwe christelijke muziek als ‘Jezus Overwinnaar’. Niets mooier dan dat! Dat raakt me echt.”
Wat hoopt u dat mensen later zeggen over hoe u uw werk deed als christen?
“Een aantal maanden geleden kregen we een bericht van een ouder. Deze ouder gaf aan dat het prachtig is om te zien hoe wij op school het volgen van Jezus niet alleen uitdragen, maar ook voorleven en dat combineren met vrolijkheid en vrijheid. Ik hoop dat alle kinderen en ouders later zó op hun tijd bij ons op school terug kunnen kijken en dat ik daar een bijdrage aan heb kunnen leveren.”