Bedankt weer voor je brief. Ik ben blij dat we dit gesprek hebben. Goed om onze vragen eerlijk aan elkaar te stellen. Tegelijkertijd valt het niet mee om daar in een korte brief antwoord op te geven. Ik ga het toch proberen.
Je wijst er terecht op dat je land en volk niet zomaar van elkaar kunt losmaken. Natuurlijk doet het land ertoe, nog steeds! We hebben allemaal een plek nodig om te wonen en te leven. En als het verstrooide en bijna uitgeroeide Joodse volk in 1948 weer een eigen land krijgt, dan is dat zonder twijfel een groot geschenk van God en Zijn bijzondere zorg. Iets wat helemaal past bij Zijn blijvende trouw en onwankelbare beloften voor Zijn uitverkoren volk.
Maar wat betekent het precies? Is 1948 het begin van een meer aards koninkrijk van God in het land Israël, bijna zoals in de tijd van het Oude Testament? Naast een meer geestelijk koninkrijk in de wereldwijde kerk, los van een specifiek land of volk, wat we in het Nieuwe Testament gestalte zien krijgen?
Veel christenen lijken dat te denken en verbinden gemakkelijk allerlei hedendaagse gebeurtenissen en ontwikkelingen met gedeelten uit het Oude Testament. Sommige christenen verwachten zelfs een nieuwe tempel.
Vanuit een bepaalde visie op de Bijbel kan ik dat plaatsen. Ik kan ook begrijpen dat het bemoedigend is als je in onze tijd allerlei beloften in vervulling ziet gaan, heel concreet! En ik begrijp dat je dan moeite hebt met christenen die voor je gevoel vaag of algemeen blijven en de tekenen van de tijden geen recht doen. Dit staat toch in de Bijbel? Israël is toch het volk van God? God werkt toch ook in onze tijd?