Ze zouden hoog in de Quote 500 van de negentiende eeuw hebben gestaan. Toch kozen Willem en Betsy Groen van Prinsterer niet voor een comfortabel leven. Ze wilden hun tijd, geld en energie besteden aan iets wat hoger is dan zijzelf.
Mr. dr. Guillaume Groen van Prinsterer en Elisabeth van der Hoop hebben het op het eerste gezicht goed voor elkaar. Ze komen uit welgestelde families, genieten aanzien en beschikken over een royale bankrekening. Als ze in 1828 trouwen, is Willem 26 jaar en Betsy 21. Ze zouden voor een zorgeloos leven kunnen gaan, maar kiezen een andere weg.
Het is dit jaar 150 jaar geleden dat Willem Groen van Prinsterer overleed. Wie hem en zijn echtgenote wil begrijpen, kan niet om hun christelijk geloof heen. Dat is geen vrome omlijsting van hun levensverhaal, maar de kern ervan. Het zet hen in beweging en bepaalt hun blik op de wereld. Het kleurt ook Willems kijk op het verleden en geeft richting aan zijn politieke handelen.
Verblijf in Brussel
Het verblijf van Willem en Betsy in Brussel vormt een keerpunt. Kort na hun huwelijk in 1828 vestigen ze zich daar. Willem werkt op het kabinet van de Koning. Omdat Willem I jaarlijks afwisselend in Den Haag en Brussel verblijft, verhuist het jonge paar met hem mee. Willem en Betsy horen in Brussel op zondag de prediking van Jean-Henri Merle d’Aubigné. De Zwitserse hofpredikant gaat een belangrijke rol in de geestelijke ontwikkeling van Willem spelen, al is de invloed van Betsy minstens zo groot.
In de zomer van 1829 schrijft Willem aan een vriend openhartig hoe zijn eerdere, hevige twijfel aan het christelijk geloof is verdwenen. Hij heeft zich er nu met hart en ziel aan overgegeven en nu is het voor hem het enige houvast in leven en sterven. Het geloof de enige bron van echte hoop en liefde, zegt hij. Het maakt de mens nieuw.
Willem ontdekt dat onderwerping aan een hoger gezag geen verlies, maar winst betekent. Het geloof bevrijdt hem niet van zijn verantwoordelijkheid in de wereld, maar geeft die juist een nieuwe inhoud. Hij wil denken vanuit God.
Betsy deelt deze geestelijke gerichtheid. Samen raken ze betrokken bij het Réveil, de beweging van geestelijke vernieuwing die in de eerste helft van de negentiende eeuw in verschillende Europese landen opkomt. In Amsterdam, Den Haag en elders in het land ontstaan kringen waarin mensen samen de Bijbel lezen, bidden en elkaar aansporen tot een leven in dienst van God. Willem en Betsy groeien uit tot belangrijke figuren binnen deze beweging. Dat uit zich in woorden, maar niet minder in daden.
Christelijk staatsman
Willem Groen van Prinsterer is vooral een man van studie, schrijven en het politieke debat. Hij is klein van postuur, maar beschikt over een groot intellectueel vermogen. Willem is historicus en jurist en groeit uit tot de belangrijkste christelijke staatsman van de negentiende eeuw. Hij ziet Nederland als een land dat van God bijzondere zegeningen heeft ontvangen, onder meer door de Reformatie en het Huis van Oranje. Die geschiedenis schept verantwoordelijkheid. Wie Gods leiding in het verleden erkent, kan niet onverschillig staan tegenover de richting waarin de samenleving zich beweegt.