'Wij bidden al jaren om een opwekking en het gebeurt!'
Column Jurjen ten Brinke: Een goed probleem
Als voorgangers van kerken in Amsterdam-Noord komen we geregeld bij elkaar. We ontbijten, spreken door over onze gemeenten en bidden samen. Van PKN tot pinkstergemeenten, van Leger des Heils tot RKK, van methodist tot CGK. En ook uit de gereformeerde gemeente is er een vertegenwoordiging. We noemen onszelf ‘Kerk in Noord’ en hebben een missie, die we vanuit Jeremia 29:7 hebben vormgegeven: “Zoek de vrede (sjalom) voor de stad waarheen Ik u in ballingschap heb gevoerd. Bid ervoor tot de HEERE, want in haar vrede (sjalom) zult u vrede (sjalom) hebben.”
We geloven dat Noord kan gaan léven omdat de Kerk Gods sjalom (Zijn Koninkrijk) zichtbaar maakt in gebed, met woorden – waaronder de verkondiging – en door daden. Daarin richten we ons op vergeving (tussen God en mens en mensen onderling), vrijheid (van armoede, eenzaamheid, angst, minderwaardigheid) en verbinding (tussen praktisch/theoretisch opgeleid; arm/rijk; allochtoon/autochtoon).
Hoe werkt zo’n bijeenkomst concreet? Nou, de katholieke priester vroeg om gebed, omdat ze in zijn kerk de toestroom van jongeren nauwelijks aankunnen. “Er zijn te weinig volwassen gelovigen die hen kunnen begeleiden.” De voorganger van de pinkstergemeente zei met een glimlach: “Wij bidden al jaren om een opwekking en het gebeurt! Maar anders dan we dachten. Kennelijk geeft God júllie momenteel de oogst.”