Onze gemeente zou een oefenplaats in geestelijke vorming moeten zijn. Een plek waar zoekers en nieuwe gelovigen, maar ook ouderen en jongeren die er al thuis zijn, leren leven in Gods Koninkrijk. Een gemeenschap waar het Evangelie niet alleen gehoord wordt, maar ook wordt ingeoefend.
Er is in onze tijd weer verrassend veel aandacht voor geestelijke vorming. De boeken van John Mark Comer over geestelijke oefening op de weg van Jezus worden veel gelezen, ook door jongeren. Ze sluiten aan bij het verlangen naar een leven van innerlijke rust, van echtheid en van betekenis. Dat zo’n leven om praktische oefeningen en disciplines vraagt, is inmiddels voor velen geen vreemde gedachte meer. In de gesprekken rond mijn boek over de Bergrede – Levenslessen van Jezus – ben ik verrast door de honger en het verlangen naar een door Jezus gevormd leven.
Disciplines
Het zou voor gemeenten waar De Waarheidsvriend wordt gelezen geen verrassing moeten zijn dat geestelijke vorming van levensbelang is voor het geloof en de kerk. De bevindelijke traditie waarin we staan, draait precies om de hierboven beschreven dingen: een geleefd en beleefd geloof, waarin genade en inspanning geen tegenstelling zijn, maar genade en verdiensten wel. Ik geloof dat juist onze traditie heel veel te bieden heeft aan de zoektocht van mensen vandaag naar een door Christus gevormd leven.