En de elf discipelen zijn naar Galilea gegaan, naar de berg waar Jezus hen ontboden had. En toen zij Hem zagen, aanbaden zij Hem, maar sommigen twijfelden. Mattheüs 28:16-17
Bent u weleens echt door de knieën gegaan voor Jezus? Op die vraag blijft het vaak stil. Twijfel herkennen we meestal direct. Beide komen we tegen op de berg in Galilea.
De elf discipelen gaan naar de berg waar Jezus hen ontboden had. Er is een pijnlijk lege plek, want Judas is er niet meer. Maar de Opgestane doet wat Hij belooft: daar ontmoeten ze Hem. Op de berg zie je alles in een ander perspectief. Vanaf deze berg kijkt Jezus uit over alle volken en alle dagen.
Toen zij Hem zagen, aanbaden zij Hem. Dat is meer dan bidden. Bij het bidden vragen we iets: hulp, zegen, vergeving. Bij het aanbidden geven we: onszelf, zonder voorbehoud. U bent mijn Heere en mijn God.
Geloofscrisis
En dan staat er eerlijk: sommigen twijfelden. Zelfs na Pasen. Letterlijk stonden zij op een tweesprong. De Bijbel poetst dat niet weg, en dat is troostrijk. Twijfel kan toeslaan door vragen bij studie of wereldnieuws, door ziekte en verlies, door een geloofscrisis als ambtsdrager of door een stille leegte: ik ga nog naar de kerk, maar het raakt me niet meer.
Wat doet Jezus? Hij stuurt de twijfelaars niet weg. Hij komt naar hen toe. Zijn liefde is altijd de eerste. En Hij spreekt. Zijn Woord is het beste medicijn tegen twijfel. Twijfel groeit als we naar onszelf en de omstandigheden kijken. De mist trekt op als het Licht van de wereld spreekt. Sla daarom bij twijfel de Bijbel nooit dicht, maar juist vaker open.