Het boek Judith is vernoemd naar de hoofdpersoon: een vrome Joodse weduwe die haar leven riskeert om haar volk van de ondergang te redden.
Dit boek vertelt over de veldheer Holofernes die in opdracht van koning Nebukadnezar een strafexpeditie tegen de Joden leidt. Hij belegert de stad Bethulië. Wanneer het drinkwater opraakt, eist de bevolking de overgave van de stad. De stadsleider stemt toe, maar de godvruchtige weduwe Judith weigert op te geven. Met een list infiltreert zij het vijandelijke kamp en wint het vertrouwen van Holofernes. Geïntrigeerd door haar schoonheid, nodigt hij haar uit in zijn tent. Na een uitbundig drinkgelag onthoofdt Judith de laveloze veldheer met zijn eigen zwaard. Zij neemt zijn hoofd mee terug naar Bethulië, waar het aan de stadsmuur wordt opgehangen. Wanneer de vijandelijke soldaten dit zien, vluchten ze in paniek weg. De Joden zijn gered.
Dubbele bodem
Op het eerste gezicht lijkt dit boek een historisch verslag. Het bevat echter diverse chronologische en historische onjuistheden. Zo introduceert de schrijver Nebukadnezar als koning van de Assyriërs in Ninevé, terwijl hij in werkelijkheid over Babylon regeerde en Ninevé in zijn tijd al was verwoest. Met deze overduidelijke anachronismen geeft de auteur de lezer een knipoog: het verhaal heeft een dubbele bodem. Hij beschrijft geen strijd uit het verleden, maar de actuele crisis uit zijn eigen tijd: de Makkabeeënopstand in de tweede eeuw voor Christus. De Joden kwamen toen in opstand tegen de Seleucidische koning Antiochus IV Epifanes, nadat hij de Joodse godsdienst had verboden en gelovigen liet vervolgen.