De roeping van de ambtsdrager beperkt zich niet tot de muren van de gemeente. Hij is geroepen Christus te dienen in de kerk én in de wereld. Daarom richten we ons in dit tweede deel op Daniël. Petrus laat zien hoe een ambtsdrager voor de kudde leeft, Daniël hoe een dienaar van God leeft te midden van een wereld die Hem niet kent.
Wanneer we het boek Daniël openen, komen we niet terecht in een rustige en beschermde omgeving. Daniël leeft in Babel, weggevoerd uit Jeruzalem. De tempel is verwoest en het volk van God verkeert in ballingschap. Alles wat vertrouwd was, is weggevallen. Misschien is dat wel de eerste vraag die Daniël ons stelt: hoe leef je als de omstandigheden niet meer meewerken?
We kunnen gemakkelijk trouw zijn wanneer alles ons daarin ondersteunt: wanneer de kerk groeit, de samenleving respect heeft voor het christelijk geloof en Gods geboden vanzelfsprekend worden gevonden. Maar wat gebeurt er als de omgeving verandert? Als je als gelovige tot een minderheid behoort en de druk toeneemt?
Hart
In Daniël 1 lezen we: “Daniël nu nam zich in zijn hart voor zich niet te besmetten.” Daar begint het: bij het hart. De diepste strijd van een christen wordt niet aan de buitenkant gevoerd, maar vanbinnen. Babel wilde Daniël veranderen: een andere naam, een andere taal, een andere cultuur en een andere omgeving. Alles was erop gericht hem los te maken van de God van Israël. Maar Babel kon niet komen op de plaats waar God woonde: in Daniëls hart. Daar had de Heere het eerste en het laatste woord.
Daarin ligt een belangrijke les voor iedere ambtsdrager. Voordat we anderen kunnen leiden, moeten we zelf geleid worden. Voordat we anderen kunnen wijzen op de weg van God, moeten we zelf op die weg wandelen. Het ambt begint niet in de kerkenraadskamer, maar in de binnenkamer.
Daniël valt in de wereld op door zijn wijsheid en bestuurlijke gaven. Maar God ziet een man die zijn knieën buigt, een man die zich niet wil verontreinigen in een Godvijandige wereld. Zijn beslissende keuze wordt niet allereerst gemaakt aan het hof, aan de eettafel of in het leslokaal, maar in zijn hart.
Ander accent
Een ambtsdrager wordt gemakkelijk beoordeeld op zijn zichtbare werk: vergaderingen leiden, huisbezoeken afleggen, mensen in nood bezoeken en pastorale gesprekken voeren. Maar de Bijbel legt een ander accent. De verborgen omgang met God vormt de bron van al ons ambtswerk.
Wanneer we het lange leven van Daniël overzien, van jonge man tot oude man, valt op hoe eenvoudig het geheim van zijn geestelijke leven is. Voordat hij de droom van Nebukadnezar uitlegt, bidt hij. Wanneer de leeuwenkuil hem wacht, bidt hij. In Daniël 9 vinden we hem opnieuw in gebed. Daniël is een man van gebed.
Maar hij is ook een man van het Woord. In Daniël 9:2 lezen we dat hij de boeken onderzoekt en de inhoud ervan begrijpt. Hij grijpt terug op de profetieën van het Oude Testament en op de wet van Mozes. Daniël leest en kent zijn Bijbel. Juist doordat hij bidt en Gods Woord onderzoekt, blijft hij standvastig voor Gods aangezicht in een vijandige wereld.