Melkveehouder en bestuurder Henk van der Wind uit Maarsbergen is een drukbezet man. Vanaf dit nummer van De Waarheidsvriend deelt hij maandelijks gedachten over en ervaringen uit het kerkelijke, maatschappelijke en agrarische leven. “Landbouwpsalm” 65 spreekt hem bijzonder aan.
Het boerenleven stroomt bij Henk van der Wind door de aderen. “Na de havo ging ik in 1979 thuis op de boerderij werken. Ik ben de oudste zoon uit een gezin van negen kinderen, mijn vader kon met zijn niet te sterke gezondheid mijn hulp goed gebruiken. Uiteindelijk zijn mijn vier broers ook allemaal boer geworden, drie melkveehouder en één fruitteler. Het verjaardagsgesprek gaat bij ons dus nogal eens over koeien.
Naast mijn dagelijkse boerenwerk heb ik mij ook altijd graag met bestuurswerk beziggehouden. In de hervormde gemeente Woudenberg als ambtsdrager, een aantal jaren als SGP-raadslid, een paar jaar als commissielid bij de Utrechtse Staten en sinds 2008 in het algemeen bestuur van het waterschap Vallei & Veluwe. Ook ben ik bijna tien jaar bestuurlijk actief geweest in de zuivelsector, als voorzitter van een zuivelcoöperatie. Die laatste functie nam wel een paar dagen in de week in beslag.”
Je zult in De Waarheidsvriend onder meer het wel en wee van de agrarische sector op de kaart zetten. Lezers denken dan al snel aan de stikstofcrisis, maar welke thema’s houden jou vooral bezig?
“Dat de stikstofcrisis de agrarische sector zo zwaar raakt, is een regelrecht gevolg van een ongebreideld maakbaarheidsdenken. Daar zal het zeker ook over gaan. Thema’s als voedselzekerheid, geopolitiek en agrarische productie, klimaat, waterkwaliteit en -kwantiteit, de natuur op en rond het boerenerf, generaties op een boerenerf, er zit altijd wel een onderwerp in mijn hoofd. De kunst is natuurlijk de woorden daarover zodanig te rangschikken dat het een aantrekkelijke en lezenswaardige column wordt. We gaan het bij gezondheid beleven.”
Je bent ook kerkelijk actief. Welke ontwikkelingen in de kerk geven je moed en welke baren je zorgen?
“In het verleden heb ik de kerk mogen dienen als ouderling-kerkrentmeester en later als ouderling. In 2004 waren er grote zorgen, niemand leek te weten hoe het verder moest. In 2026 mag in onze hervormde gemeente iedere zondag in twee kerkgebouwen het Woord opengaan. Het werk van Christus mag present gesteld worden. Veel kinderen en jongeren zitten onder de prediking. En Woudenberg is hierin lang niet de enige gemeente. Jonge mensen kiezen ervoor om theologie te gaan studeren. Gods werk gaat door!
Zijn er dan helemaal geen zorgen? Helaas zeker wel. We leven in een tijd dat moderne communicatiemedia mensen totaal opslokken. Dan kunnen we het natuurlijk over onze jongeren hebben, maar wanneer we eerlijk naar onszelf kijken, zijn we veel meer kind van de tijdgeest dan we zelf graag willen toegeven. Hoeveel tijd houden we over om Gods Woord te bestuderen of ons dienstbaar te stellen aan de gemeente?
We horen nogal eens de opmerking: ‘Er wordt te weinig voor het dagelijks leven gepreekt.’ Wanneer een mens verlost is, heeft hij het nodig bemoedigd te worden. Waarom elke keer weer die oproep tot bekering? We moeten in dezen niet wijzer willen zijn dan Christus Zelf, die ons in het volmaakte gebed geleerd heeft te bidden van de boze verlost te worden en niet in verzoeking te komen. Tegelijk is een heldere prediking, die mensen aan de hand neemt om in de huidige tijd te kunnen gaan en staan, in het dagelijks leven uiteraard ontzettend belangrijk.”
De Gereformeerde Bond roept de kerk op om trouw te zijn aan de Bijbel en de belijdenis van de Reformatie. Hoe kijk jij als ‘hervormde in hart en nieren’ naar onze vereniging?
“Wanneer wij vroeger op de School met de Bijbel moesten aangeven tot welke kerk we behoorden, was het antwoord steevast: ‘hervormd, van de Gereformeerde Bond’. Mijn vader zat vroeger nogal eens verscholen achter de grote pagina’s van de toen krantpapieren versie van De Waarheidsvriend. ‘De Bond’ had een stevige plek in het gezin waarin ik ben opgegroeid. Dat werd ook mede veroorzaakt door predikanten als ds. C. den Boer en ds. P. Koeman, die onze gemeente dienden en tegelijkertijd ook betrokken waren bij het werk van de Gereformeerde Bond.
Toen er in 2004 ‘kostbaar bloed’ ook aan onze gemeente onttrokken is, was de ontreddering groot. Ik heb respect voor de manier waarop de bond nadien in moeilijke omstandigheden leiding heeft weten te geven om de doelstelling van onze vereniging, verbreiding en verdediging van de waarheid in de Protestantse Kerk in Nederland, gestalte te geven. Met name een aantal publicaties over ingewikkelde onderwerpen die vandaag de dag ook in de kerk spelen verdienen veel waardering. De open houding om te staan voor de waarheid van Gods Woord en belijdenis binnen het totaal van de Protestantse Kerk in Nederland spreekt mij aan.”
Heb je een Bijbeltekst die of Bijbelgedeelte dat je bijzonder aanspreekt?
“Psalm 65 spreekt me altijd bijzonder aan. Ik noem het weleens de landbouwpsalm. In de Bijbel lezen we heel veel voorbeelden en gelijkenissen vanuit het boerenleven. In de tijd dat de Bijbelboeken geschreven zijn, was dat natuurlijk voor de meeste mensen ook dagelijkse praktijk. Wanneer je als boer meemaakt dat de uitgedroogde aarde na vele dagen verrijkt wordt met regen kun je dat zelf ook heel intens beleven. Wanneer de lijnen dan doorgetrokken worden naar ons geestelijk leven en in de gemeente als beeld bepreekt worden, blijft het al snel haken. Het zet je stil en aan het denken, maar bovenal maakt het je klein.”
Henk van der Wind is geboren en getogen op een boerderij in Woudenberg. Samen met zijn vrouw Jannie woont hij in Maarsbergen. Ze hebben vijf kinderen en veertien kleinkinderen, waarvan er één stilgeboren is. Met twee zoons runt Van der Wind een melkveehouderij op een landgoed in Maarsbergen. Kerkelijk leeft hij mee met de hervormde gemeente te Woudenberg.