Drie ambtsdragers, drie verhalen. De één staat aan het begin van zijn ambtelijke weg, de ander kijkt terug op een kwarteeuw ervaring. Hun dagelijkse werkzaamheden verschillen, net als de uitdagingen die ze tegenkomen. Toch delen ze dezelfde roeping: dienstbaar zijn aan God en aan de gemeente, midden in de drukte van alledag. Een portret van jeugdouderling Frank Willemse.
PERSONALIA
Naam: Frank Willemse
Leeftijd: 27 jaar
Woonplaats: Scheveningen
Gezinssituatie: gehuwd, één kind
Kerkelijke gemeente: Prinses Julianakerk (protestantse gemeente Scheveningen)
Huidig ambt: jeugdouderling
Jaren in het ambt: 6 jaar
“Naast mijn ambt als jeugdouderling en scriba ad interim studeer ik theologie, werk ik als godsdienstleraar op een middelbare school en ben ik sinds enkele maanden ook vader. Mijn agenda is daardoor behoorlijk afwisselend. Het ene dagdeel geef ik les, het volgende besteed ik aan mijn studie, daarna beantwoord ik de e-mails voor het scribaat en ’s avonds staat er bijvoorbeeld een kerkenraadsvergadering op het programma. Die afwisseling en het voortdurend schakelen tussen verschillende taken vind ik soms best een uitdaging. Ik probeer daarom vaste dagdelen in mijn agenda te reserveren voor het scribaat of het jeugdwerk, maar in de praktijk lukt dat niet altijd.
Sinds ik jeugdouderling ben, hebben jongeren mij vooral geleerd om niet te snel te oordelen. Als een activiteit minder goed wordt bezocht dan vroeger, is het gemakkelijk om te denken dat jongeren te druk zijn met sport, hun telefoon of andere bezigheden. Maar mijn ervaring is dat dat meestal niet de kern is.
Jongeren hebben nog steeds behoefte om elkaar te ontmoeten en samen te groeien in het geloof. Wel is het zo dat de vormen die twintig jaar geleden goed werkten, niet vanzelfsprekend meer aansluiten bij deze tijd. Dat houdt mij de spiegel voor dat jeugdwerk om maatwerk vraagt: steeds opnieuw de vraag stellen wat deze jongeren nodig hebben om in hun geloof te groeien.
Er zijn veel ontmoetingen met jongeren die mij zijn bijgebleven, vooral tijdens de jeugdkampen. Eén gesprek zal ik echter niet snel vergeten. Een jongere vertelde dat geloven moeilijk was, omdat hij of zij nooit iets van God ervoer. Die opmerking raakte mij diep. Zo’n gesprek maakte mij opnieuw duidelijk hoe uitdagend het is om vandaag de dag als kerkelijke jongere op te groeien. Ze leven in een samenleving waarin een seculiere manier van denken voortdurend aanwezig is. Tegelijk vond ik het mooi om te zien dat deze jongere, ondanks die worsteling, trouw naar de jeugdactiviteiten bleef komen. Juist die trouw heeft veel indruk op mij gemaakt.
Daarnaast heb ik geleerd dat ik niet altijd zelf degene hoef te zijn die het gesprek voert. Soms is het juist waardevol om jongeren met elkaar in gesprek te brengen. Zo organiseerden we samen met enkele buurgemeenten een avond waarop jongeren tijdens een maaltijd met elkaar spraken aan de hand van geloofsvragen. Onze jongeren hoorden toen verhalen en geloofservaringen die ze in hun eigen kleine groep niet snel zouden tegenkomen. Dat bevestigde voor mij hoe belangrijk het is om jongeren ook buiten de eigen gemeente met elkaar te verbinden.
Iemand die op het punt staat om jeugdouderling te worden, zou ik op het hart willen drukken: je wordt verkozen, dus je hebt het vertrouwen van de gemeente. Stel je dus niet te terughoudend op vanwege je jeugdige leeftijd. Ikzelf heb wel die neiging, maar dat is echt niet nodig! En: omring je met mensen die kennis van zaken hebben; die de gemeente kennen, maar die ook het nodige weten van beproefde jeugdwerkmethodes. Omdat er vóór ik aantrad geen jeugdouderling was, heb ik dit best wel gemist.
Waarom ik het geloof nog relevant vind voor jongeren? Ik zou niet snel over het geloof spreken in termen van relevantie. Ik geloof omdat God mij in Christus eerst heeft liefgehad. Geloof is dus bovenal een zaak van liefde. En liefde leer je alleen in relatie. Ik zou jongeren dus uitnodigen om bijvoorbeeld eens een kerk binnen te stappen, te bidden, na te gaan waar hun verlangen nu naar uitgaat. En dat is tegelijk een opdracht voor de kerk: leef de aanstekelijke liefde van Christus!”