Een man liep al een half uur langs een rivier. Hij wilde graag naar de overkant. Vlak voor de rivier een bos in stroomde, zag de man aan de andere kant een boer aan het werk. “Hoe kom ik aan de overkant?” riep hij naar de boer. “Daar ben je toch al?” was het antwoord van de boer.
Een mens denkt al snel vanuit zijn eigen positie. Je hebt een boodschap en die wil je adresseren. Het is altijd goed om je dan ook even te verplaatsen in de positie van de ontvanger. Welke landingsbaan heb ik? Mijn ervaring in politiek en bestuur heeft me wel geleerd dat je altijd een keer om je boodschap heen moet lopen. De werkelijkheid heeft meerdere kanten.
We leven in een gepolariseerde tijd waar mensen zich in bastions terugtrekken. En als je dan niet verder komt dan wat bommetjes over de muur gooien, zijn een goed gesprek en oprechte interesse in het verhaal van de ander niet meer mogelijk.Denkend aan die boer zal ik me als nieuwe columnist proberen te verplaatsen in de lezer van De Waarheidsvriend. Ik ben opgegroeid op een boerderij en heb mijn hele leven gewerkt in de agrarische sector. Dat zal mijn columns tekenen. In mijn geboortejaar 1960 waren er nog 300.000 boeren in Nederland, nu zijn het er nog zo’n 50.000. Zestig jaar geleden had bijna iedereen wel een (in)direct lijntje met iemand uit de agrarische sector. Dat is vandaag echt anders. Je merkt in gesprekken dat er soms een behoorlijke afstand is tot het wel en wee van het boerenleven.
Ons bedrijf is gelegen aan de rand van de Utrechtse Heuvelrug. Veel wandelaars en fietsers kruisen wekelijks ons pad. Vaak proberen we even een gesprek aan te knopen. Na een paar zinnen heb je vaak wel door waar mensen huizen. De een heeft het over de prachtige natuur, de ander over de schoonheid van de schepping. Bij het gesprek over vleermuizen, vossen, dassen, reeën, de bosuil, probeer ik ook steevast even aandacht te vragen voor de mussenkolonie en de vele zwaluwnesten in onze ligboxenstal. Voor je het weet, gaat het gesprek een spade dieper en heb je het over de mus en zwaluw uit Psalm 84. “Ik ga die Psalm thuis eens opzoeken en lezen.” De brug naar de overkant ligt er vaak wel.