In welke tijd leven we? Het is een bekende zucht, als we voor de zoveelste keer berichten horen over oorlog in de wereld, over geweld in onze samenleving en over conflicten in de kerk. Hoe moeten we deze dingen in Bijbels licht zien? En wat is de goede geestelijke reactie hierop?
We kunnen onze ogen niet sluiten voor de donkerheid in de wereld waarin we leven. Het lijkt erop dat allerlei aangrijpende zaken elkaar steeds sneller opvolgen. Ik denk niet alleen aan de oorlogen op allerlei plaatsen in de wereld of aan de toenemende spanning waaronder de veiligheid in Europa staat. Ik denk niet alleen aan een ziekte als ebola, die opnieuw veel slachtoffers eist en daarbij opgeteld de aardbevingen, vloedgolven en overstromingen, met Nepal als recent voorbeeld. Ik denk ook aan wat er in het Westen en in ons land plaatsvindt. Aan het toenemende aantal geweldsincidenten: “Gebeurt dit ook al in Neder-land?” Aan de abortus- en euthanasiepraktijk, die jaarlijks tienduizenden mensenlevens vraagt. Aan het verlangen dat seksualiteit vrij en ongeremd beleefd moet kunnen worden.
Echt mens
Deze lijst kan nog veel langer worden. Het gaat mij vooral om de geestelijke ontwikkeling dat Gods woorden en geboden zijn afgeschaft. De gedachte is dat we nu vrij kunnen leven en echt mens zijn. Intussen gebeurt steeds meer het tegenovergestelde: wie zich verzet tegen God, weet niet meer wat het is om echt mens te zijn en verdwaalt hopeloos. Waar zal deze ontwikkeling eindigen?
In de kerk is het heel anders, want daar wordt het Evangelie gehoord en geloofd. Toch horen we ook daar van conflicten, die niet alleen gaan over predikanten en kerkenraden. Het komt ook voor dat gemeenteleden door verschillende visies op ‘gevoelige’ thema’s als Israël en migratie scherp tegenover elkaar staan. Daarnaast is er op veel plaatsen sprake van een doorgaande krimp en een toenemend aantal vacatures van ambtsdragers.
Licht in wereld en kerk
Is het dan alleen maar donker? Nee, het is ook licht. We kunnen dankbaar zijn voor veel dingen in ons Westen, zeker als we naar andere landen en gebieden kijken. We mogen vooral dankbaar zijn dat het Evangelie in ons land nog steeds in alle vrijheid klinkt en geloof vindt. Daarvan zijn gelukkig allerlei voorbeelden onder jong en oud, niet alleen binnen, maar ook buiten de kerk. Bovendien is er hoop voor alle gelovigen, voor de kerk en voor deze wereld, want er komt verlossing.
De laatste dagen
Ik sta nog even stil bij de zucht van het begin: in welke tijd leven we? De vraag is hoe we de donkere dingen van onze tijd in Bijbels licht moeten zien. Ze bepalen ons erbij dat we op weg zijn naar Gods toekomst en leven in “de laatste dagen” (Hand. 2:17). Deze uitdrukking geeft aan dat op Gods tijdwijzer nog maar één gebeurtenis hoeft plaats te vinden en dat is Christus’ wederkomst. Wat kenmerkt de periode die hieraan voorafgaat? Jezus Zelf geeft antwoord als de discipelen Hem vragen naar “het teken van Uw komst en van de voleinding van de wereld” (Matth. 24:3). Hij noemt allerlei gebeurtenissen die plaatsvinden in de tijd voor de verwoesting van Jeruzalem en die tegelijk wijzen naar de eindtijd (Matth. 24:4vv). In elke tijd komen dezelfde tekenen terug, maar ze worden steeds heftiger. Dat zien we ook in het laatste Bijbelboek Openbaring. De tekenen van de eindtijd wijzen erop dat Christus terugkomt om te oordelen de levenden en de doden. Ze zijn als bazuinstoten die mensen wakker willen schudden en tot inkeer leiden. Tegelijk wekken ze de gelovigen op om wakker te blijven en zich te richten op Christus’ wederkomst.