Een brief van de Raad van Kerken

Heeft de Raad van Kerken eerder in zijn geschiedenis bij onze regering opgeroepen tot economische strafmaatregelen tegen een land, samen met zijn pleidooi om het associatieverdrag tussen de Europese Unie en Israël op te schorten?

Nee – en daarom is het opvallend en treurig dat deze Raad, waarvan de Protestantse Kerk lid is, dit wel doet vanwege de voorgenomen annexatie van gebieden in de Westelijke Jordaanoever door Israël. Het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond wil hiervan – mede namens vele kerkenraden van hervormde gemeenten – publiek afstand nemen. Is dít het signaal dat de Raad 75 jaar na het einde van de Holocaust wil afgeven? Waar van alle resoluties van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties in de voorbije jaren ongeveer veertig procent zich tegen Israël richtte, raakt het ons dat de Raad in deze eenzijdige verontwaardiging aan het adres van Israël meegaat.

Vrede in het Midden-Oosten lijkt ver weg, de problematiek in de regio is erg complex, een politieke oplossing in dit gebied lijkt een utopie. Ja, daarbij worden ook in de politiek van Israël vuile handen gemaakt. Dát is het punt van discussie niet, daar eenzijdig de vinger bij te leggen is onze roeping als kerken niet. Terwijl de Palestijnse Autoriteit terroristen steunt die op Joden aanslagen plegen, terwijl er geïnvesteerd wordt in haatzaaiend onderwijs in schoolboeken, distantiëren we ons ervan dat de Raad van Kerken wel ageert als Israël een stap zet – hoe we die stap ook beoordelen.

Het gaat in de weg van God met Israël om een heilig volk, apart gezet om Zijn Naam te dragen, om gerechtigheid te doen. Zo zal het tot zegen voor de volken zijn. Wie Joodse leiders ontmoet, mag hen wijzen op deze roeping. Dat is een andere insteek dan die van de Raad van Kerken, die voorbijgaat aan twintig eeuwen onderdrukking, aan de veiligheid voor de Israëli’s, aan het lijden van de Palestijnen onder hun eigen leiders.
Als kerk blijven we bewogen met het lijden van het Palestijnse volk. En als kerk nemen we Psalm 122 op de lippen: ‘Bid om vrede voor Jeruzalem, laat het goed gaan met hen die u liefhebben.’
Namens het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond,
P.J. Vergunst