Waarom ga ik aan het heilig avondmaal?
Het valt ons op dat er vandaag de dag een duidelijker link is tussen het volgen van de belijdeniscatechese en het deelnemen aan het heilig avondmaal. Steeds meer jongeren (en ouderen) geven al bij de start van het seizoen aan dat hun keuze om mee te doen hiermee te maken heeft. Ook gebeurt het steeds vaker dat catechisanten twee jaar catechese volgen voordat ze belijdenis doen. Wat ons betreft, zijn dat positieve ontwikkelingen; de samenhang tussen belijdenis en avondmaal én het verlangen om je goed voor te bereiden. Het haakt aan bij de manier waarop het eraan toeging in de vroege kerk: een grondig en diepgaand traject van onderricht mondde uit in de doopbediening op Pasen, waarna je meteen deelnam aan de eucharistie. Het opschrift boven het Kort Begrip (samenvatting van de Heidelbergse Catechismus uit de zeventiende eeuw, door ds. H. Faukelius) onderstreept deze samenhang.
Tegelijk zou het kunnen zijn dat het ongemerkt iets te veel gaat om de persoon en het gevoel van de belijdeniscatechisant. We herkennen allebei de vraag die in de catechese vaak terugkomt: ben ík eraan toe? Hoe wezenlijk ook, het is níét de belang- rijkste vraag. We gedenken bij brood en beker niet onszelf, maar Hem Die Zich voor ons wilde overgeven tot in de dood, en is opgestaan en leeft. We doen dan ook geen belijdenis van óns geloof, maar van het geloof dat in de twaalf artikelen kernachtig wordt samengevat en waarin we in het avondmaal versterkt worden. Hoe dan ook blijft dit een soms lastig evenwicht. Het is goed, denken wij, wanneer de preek de aandacht verlegt en richt op de – wat we maar noemen – objectieve kant van de zaak: de Gastheer Die roept en nodigt en alles in orde heeft gebracht. Het helpt ons te bedenken wat de theoloog Dietrich Bonhoeffer schrijft in Navolging : de gelovige gehoorzaamt en de gehoorzame gelooft. We moeten onszelf en ons gevoel niet al te serieus nemen; de HEERE en Zijn Woord wél. Op scherp gesteld: we gaan niet voor onszelf, maar vanwege Hem aan het avondmaal.
Hoe ga ik aan het heilig avondmaal?
Dit vinden wij nog best een lastige vraag. Het kan namelijk niet zo zijn dat onze serieuze of ernstige voorbereiding beslissend is. Tegelijkertijd doet ze er natuurlijk wel toe! We merken dat de geestelijke ‘winst’ groter is wanneer we in de week voorafgaande aan het avondmaal momenten reserveren waarin we met de Bijbel bezig zijn, een bezinningsmoment bezoeken of op welke manier dan ook onszelf voorbereiden op de avondmaalszondag.
"*" geeft vereiste velden aan