Christus Jezus aannemen
In de verwarring gaat Paulus met de gelovigen te Kolosse terug naar het begin. We hebben het Evangelie klaarblijkelijk elke keer weer nodig. Het is niet alleen iets van het begin. Gelovig wandelen kan alleen als we wortelen in de Heiland die we eens aangenomen hebben.
Jong geloofsleven is een van de meest kwetsbare dingen, net als jong leven dat is in het gewone leven. Vergelijk het met jonge aanplant in de tuin: luizen, rupsen en slakken hebben voorkeur voor jong, groen en fris. Als je daar niet iets tegen doet, houd je op termijn niets meer over. Dat kun je van jong geestelijk leven óók zeggen. Er is nog zo veel onwetendheid – en daarom ook weinig onderscheidingsvermogen. Laten we er goed notie van nemen hoe de apostelen daarmee omgingen.
De woorden boven deze overdenking vormen de kernzin van deze brief. “Zoals u Christus Jezus, de Heere, aangenomen hebt, wandel (alzo) in Hem.” We vinden hier een heel kernachtige omschrijving van geloofsleven. Wat betekent het nu om een christen te zijn?
De apostel blikt terug op hoe het bij de Kolossenzen begonnen was: zij hebben ‘Christus Jezus, de Heere aangenomen’. Met die grote greep wordt woorden gegeven aan bekering van hun oude, ongelovige en bijgelovige leven en hun overgang naar het belijden van Jezus Christus als de Heere. Uiteraard bedoelt Paulus: Christus, zoals Hij in het Evangelie tot ons komt. Het Evangelie is een blijde boodschap omdat Christus erin is. Jezus is de som en het kloppend hart van alle Evangelieprediking. Prediking is krachteloos, tenzij Christus erin is. De beloften die wij verkondigen, hebben kracht omdat het Zíjn beloften zijn. Ze zijn vast en zeker omdat ze verzegeld zijn met Zíjn dood en opstanding. En als wij het Evangelie leren geloven, ontvangen we Jezus Christus Zelf. Hij Die het licht is, de Redder is, eeuwige liefde, Hem Die alle macht heeft in hemel en op aarde. Geestelijk leven is voor Paulus allereerst een ‘levende verbinding’ hebben met Christus. Hij is de bron en de wortel. Die verbinding heet hier: Christus Jezus, de Heere, ‘aannemen’. Over dat woord is al veel verwarring geweest. In de basis betekent het: iets tot je nemen. Het wordt bijzonder gebruikt voor het toe-eigenen van wijsheid en onderwijs. Het komt in het Nederlands nog het dichtst bij ‘opnemen’, zoals we dat gebruiken bij het leren. Je neemt het geleerde in je op. De Kolossenzen zijn in het Evangelie onderwezen en ze vatten het. In hun hart is ruimte gekomen voor Jezus Christus. In die ruimte ontsteekt de Heilige Geest het geloof. Geloof dat Hem en heel Zijn verdienste omhelst. We hoeven dat niet helemaal in te kleuren, maar als we daar komen waar Jezus ons dierbaar wordt, waar verlangen naar Hem geboren wordt, daar ben je met jezelf ondersteboven gegaan. Paulus benoemt dat ook concreet: ze wáren dood in hun overtredingen, maar nu leven ze omdat ze vergeven zijn.
"*" geeft vereiste velden aan